Ym myd traciau rheilffordd, mae traciau balast a di -falas yn sylweddol wahanol oherwydd y gwahanol ddefnyddiau a ddefnyddir. Mae gan draciau balast hanes hir, ac mae eu gwely ffordd yn cynnwys graean gronynnog rhydd yn bennaf, sydd fel arfer yn cael ei wneud o wenithfaen caled, calchfaen a deunyddiau eraill, gyda maint gronynnau o 20-70 mm. Mae yna hefyd haen glustog o dan y balast, y gellir ei wneud o dywod, graean a deunyddiau eraill i drosglwyddo'r llwyth ymhellach ac ynysu gwahanol haenau pridd. Mae'r rhai sy'n cysgu wedi'u gwneud yn bennaf o goncrit wedi'i atgyfnerthu, ac mae rhai wedi'u gwneud o bobl sy'n cysgu pren, tra bod y rheiliau'n rheiliau dur safonol.
Mae traciau di -baid yn gynnyrch datblygu technoleg reilffordd fodern, gyda morter concrit neu asffalt yn disodli balast rhydd. Er enghraifft, y trac balas slab cyffredin, mae'r plât trac wedi'i wneud o goncrit perfformiad uchel, ac mae ei radd cryfder yn gyffredinol yn cyrraedd C50 ac uwch. Rhwng y plât trac a'r sylfaen, mae deunyddiau fel morter asffalt emwlsiwn sment (morter CA) yn cael eu llenwi i chwarae rôl wrth glustogi ac addasu lleoliad y plât trac. Mae'r system cau rheilffyrdd hefyd yn fwy cymhleth a soffistigedig, gyda chaewyr clip gwanwyn yn aml yn cael eu defnyddio i sicrhau sefydlogrwydd y rheiliau ac union addasiad hydwythedd y trac. Mae gwahanol ddewisiadau materol wedi arwain at wahanol lwybrau datblygu ar gyfer traciau balast a di -balas o ran perfformiad a chynnal a chadw.